Tuesday, 7 February 2012

ನಾನೇ ಸಾಕಿದ ಕರಿಯ

 
ನಾನೇ ಸಾಕಿದ ಮುದ್ದಾದ ಕನಸು
ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಾ ಬಿಂದುವಾಗಿ,
ನಂಬಿಗೆಯ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ,
ಅರಿಯಲಾರೆವು ಕಾಯದೊಳಗಣ ರೋಗವ
ದಿನ ದಿನವೂ ಅಧಿಕವಾಯಿತು
ನೋವಿನ ಬಾಧೆಯು,
ಸಹಿಸದಾಯಿತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನು,
ನರಳಿತು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಒಡೆಯನು ಅರಿಯದಂತೆ
ನಗುಮುಖದ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಕಂದನು
ಆ ದಿನವೂ ಮಲಗಿತು
ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕಣ್ಣೀರು ಧಾರೆಯಾಗಿ
ಹರಿಯಿತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯದಿಂದ
ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವನು ನೋಡಿ ಚಿರ ನಿದ್ರೆಗೆ ಶರಣಾಯಿತು
ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿತು ಆ ದಿನ ಮನವೆಲ್ಲ ಭಾರ
 ಕಣ್ಣೀರು  ತುಳು-ತುಳುಕಿ ಬಂತು
ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವನು
ಅದೇ ನೆನಪು , ಅದೇ ನಗು , ಅದೇ ದುಃಖ
ಅವನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಯೇ ಬಾರದು ..
 

1 comment: