Sunday, 5 February 2012

ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಲಿ 
ಕುಳಿತಿರೋ ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ  
ತಂಪನೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿರಲು
ಸಾವಿರ ಜನರ ನಗುವಿನ
ಮುಖವು ಕಂಡಿರಲು
ನನ್ನಯ ದುಗುಡವು ನೆನಪಾಗಿ
ಅತ್ತಿತು ಹೃದಯವು  ಆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ
ಸುತ್ತಲು ತುಂಬಿದ ಮೋಡದ ಸಾಲು
ಎಲ್ಲವ ದಾಟುವ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗ
ನನಗೂ ಹುಟ್ಟಿತು ಹೊಸ ಆಸೆ
ನಾನು ಸಾಗಲು ಅಂಜಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ  ಬಹುದೂರ ................

No comments:

Post a Comment