ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು

 

ಬಾಲ್ಯದ ಕನಸು  ಸುಂದೆರ್ ನೆನಪು
ಮರೆಯದೆ   ಸುಳಿಯೋ ಮುಗ್ದತೆ ಕನಸು

ಯಾರಲೂ  ಕೇಳಲು ಆಗದ ಮಾತು

ಕೂತುಹಲ ಕೆರಳಿಸೋ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು

 

ಬಾಲ್ಯದ ಜೊತೆಯೇ ಸಾಗಿದೆ ಜೀವನ

ನಲಿವಿನ  ,ತಣ್ಣನೆ ಗೀತೆ

ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಲಿ ಸಿಗದು

ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಸಿಗದು ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಗೆ...

 

 

 

ನಿನಗೆ ನಾ ದೂರವೇ

 

 

ಅಣ್ಣ ಎಂದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ

ಕನಸು ಕಟ್ಟಿದೆ ಆಸೆಯಿಂದ

ಮನಸು ಬಿಚ್ಚಿದೆ ಕುಸುಮದಂತೆ

ನಿನಗೆ ನಾ ದೂರವೇ ......

 

ಅಣ್ಣ ಎಂದೇ ಒಲವಿನಿಂದ

ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದೆ ಮಾತಿನಿಂದ

ಶಪಥ  ಮಾಡಿದೆ ಹೃದಯದಿಂದ

ನಿನಗೆ ನಾ ದೂರವೇ......

 

ಅಣ್ಣ ಎಂದೇ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ

ಕಾಂತಿ ಧರಿಸಿತು ಒಡಲಿನಿಂದ

ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದೆ ಆತ್ಮದಿಂದ

ನಿನಗೆ ನಾ ದೂರವೇ........

 

ಅಣ್ಣ ಎಂದೇ   ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ    

ಚಿದ್ರವಾಯಿತು ಉಸಿರಿನಿಂದ

ದೂರವಾಯಿತು  ಕರುಳಿನಿಂದ    

ನಿನಗೆ ನಾ ದೂರವೇ .........

 

ಬಾನು ಕರೆದಿದೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ,

ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸ್ವರದಿ,

ಮಧುರ ಗಾನದಿ,

ಹೊಸದಿನಕೆ  ,

ಇಬ್ಬನಿ  ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದೆ 

ಹೂ ಚಿಗುರೆಲೆಯ ,

ನಾವೆಲ್ಲ ಈ ಸುಂದೆರ್ ಮುಂಜಾನೆಗೆ 

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸೋಣ  

 

ನಕ್ಕರದೇ ಸ್ವರ್ಗ

ನಗಲು ಬೇಕಲ್ಲವೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿ

ನೀನಿರುವೆ ಬಹುದೂರ  ನಲ್ಲೆ

ಹೇಗೆ ನಗಲಿ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು

 

ಬಾನಿಗೆ ಹಾರುವು ಹಕ್ಕಿಯೇ ಕೇಳು 

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣವು ಬೀಳುವ ಕ್ಷಣವೇ ,

ನಿನ್ನಯ ಕೆಲಸವೂ ಆರಂಭ 

ಒಮ್ಮೆಯೂ ಬೇಸರಿಸೆ ನೀ: ಯಾಕಿದು ಎಂದು 

ನಿನ್ನಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಂಯಮ  ತಾಯೆ,

ಕಾಯವ ದಂಡಿಸಿ ದುಡಿವೆ ನೀ

ಹೊಸ ಕನಸಿನ  ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ  .... 

 

 

ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ಅವಿತು ಕುಳಿತಿದೆ

ರಶ್ಮಿ ಬೆಳಕು ಮಂದವಾಗಿ ಉರಿದಿದೆ

ಯಾರು? ಏನು? , ಎತ್ತ? ಹೇಗೆ? ,

ನೋವು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡಿದೆ

ಹೇಳಲೆಂದು ಬಂದೆನು,

ಆದರೇನು ಮಾಡಲಿ,

ಜಗವು ಕೇಳದು ,

ಸುಪ್ತವಾಗಿ ಹೆದರಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದೆ ,

ಸುತ್ತ ಬೇಲಿ , ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತ

ಕಠಿಣ ನಿಲುವು ,

ನಯನ ಮಾತ್ರ ನೋವ ನುಂಗಿ ಮಲಗಿದೆ ....

 

ಅಳುವೇ ಏಕೆ ಮನವೇ

ಕಳೆದ ನೋವ ನೆನೆದು

ಅತ್ತು-  ಅತ್ತು ಸೊರಗಿ ನೀನು 

ಬಳಲದಿರು,

 

ಕನಸ ನೆನದು ಮರುಗದಿರು 

ಹೊಸ ಕನಸ ನೀ ಹೆಣೆ

ಎಲ್ಲ   ಬಲ್ಲೆ ಎಂಬ ತತ್ವ 

ಅಸ್ಟು ಸರಿಯೇ 

 

ಹೂವಿಗಾಗಿ ತಪಿಸದಿರು

ದುಂಬಿ ನೆನೆದು ಸುಮ್ಮನಿರು

ನೋವು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಹೇಳು

ಸಹಿಸೋ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು